• Theo Bult wordt geïnterviewd door Frans Henrichs na zijn geweldige prestaties tijdens de TT van 1971 (Rechten: Studio Sport / Beeld en Geluid)

MOTORSPORT - De TT van 1971, dit jaar exact vijftig jaar geleden, is vanuit Nederlands perspectief gezien nog altijd de meest succesvolle TT aller tijden. Op zaterdag 26 juni 1971 werden er liefst vijf podiumplaatsen behaald en dat in vier verschillende klassen. In een serie van vier afleveringen blikken we terug op die gedenkwaardige dag. Vandaag deel 3, met Theo Bult die met twee podiumplaatsen op één dag geschiedenis schreef.

Nooit eerder reed een Nederlander twee keer op één dag naar een podiumplaats en deze unieke prestatie zal ook nooit meer worden geëvenaard of verbeterd. Theo Bult flikte het, twee keer op een Yamsel (in de 250 en 350cc).

'Ik vond het al geweldig dat ik met Ago mocht racen'

De eerste race die de nuchtere Tukker reed in 1971 was de 350cc. De klasse die dat seizoen werd gedomineerd door Giacomo Agostini. Ook in Assen was de Italiaan ongenaakbaar, al leek Phil Read in het begin nog een geduchte concurrent. "Ik vond het al geweldig dat ik met Ago mocht racen en ik ben er nog steeds trots op dat ie me nooit op een ronde heeft gezet." Achter die twee kemphanen vecht Bult met Jarno Saarinen en Paul Smart om plek 3. De Fin en de Brit vallen beide uit en Bult stuurt zijn Yamsel (gesponsord door Ton Riemersma) fluitend naar de 3e plaats, voor Rodney Gould. Meer dan 125 duizend toeschouwers gaan uit hun dak.

'Phil Read was te ervaren om zich te laten verrassen door Theo'

Maar echt tijd om feest te vieren is er niet. Bult moet zich prepareren voor de tweede race van de dag, de 250cc. Die race zou een prooi worden voor Phil Read, die op een door Ferrie Brouwer geprepareerde Yamaha ook de torenhoge favoriet was en die verwachtingen ook waar maakte. "Phil was te ervaren om zich te laten verslaan door Theo", aldus Brouwer nu. "Maar dat neemt niet weg dat die man uit Twente het geweldig deed. Zelfs bij mij zorgde dat voor trots."

"Of Theo die race had kunnen winnen? Nee, hahaha... Nou, laat ik het zo zeggen, als Theo net zo ervaren was geweest als Phil Read dan had hij zeker een kans gemaakt. Maar het aantal racejaren tussen die twee mannen scheelde toen zo'n dertien jaar", vervolgt Brouwer.

Het verhaal gaat verder onder de video...

'Theo had wereldkampioen kunnen worden'

Volgens Brouwe had Bult een grote toekomst voor zich in de racesport. "Hoe snel hij leerde was echt bijzonder. In 1970 en 1971 was hij daar ineens en dat terwijl hij eigenlijk pas in 1968 was begonnen met racen. Ik durf wel te stellen dat, als Theo zich volledig op het racen had gestort, hij wereldkampioen had kunnen worden."

Maar het liep anders. Aan het einde van het seizoen 1971 kwam Bult hard ten val op het stratencircuit van Vessem in Brabant bij een wedstrijd om het Nederlands Kampioenschap. De toen 26-jarige coureur brak een ruggenwervel, lag lang in het ziekenhuis en nam een rigoureus besluit. "De arts zei tegen me dat ik mazzel had gehad en ik dacht, ja Bult.. wat wil je nou precies?" Nou Bult stopte subiet. De carrière die als een komeet ging kwam abrupt tot een eind.

Hobby

Toch was het niet zo dat Bult daarna het racen definitief vaarwel zei. Integendeel. Achter de schermen bleef Bult actief in het wereldje, onder meer voor de KNMV, in binnen- en buitenland. Ook bouwde hij een replica van de machine waarop hij in 1971 geschiedenis schreef. Met die machine reed hij vorige week, na de TT-persconferentie nog een paar meters op het circuit in Drenthe. Uiteraard op het, volgens Bult, mooiste stukje asalt. "Uitkomend Stekkenwal, richting De Bult (overigens niet vernoemd naar Theo) en dan naar Mandeveen en Duikersloot. Prachtig."

Bekijk hieronder deel 1 van de serie over de TT van 1971, met de nummer 3 in de 50cc: Teunis Ramaker

Bekijk hieronder deel 2 van de serie over de TT van 1971, met de nummer 2 in de 50cc: Jos Schurgers

Door: Niels Dijkhuizen

Contact
opnemen