42e TT voor Marco Dik: ‘Als 2-jarige zat ik al bij het hek’

  • Marco met onder meer zijn vriendin en vader (Rechten: Marco Dik)

Slechts 11.500 motorfans zitten dit jaar langs de baan, maar een iemand zit zeker op de tribune. Voor Marco Dik wordt het zijn 42e TT, ondanks dat hij pas 45 jaar oud is. "Ik was er als jongetje van 2 al bij toen Wil Hartog de TT won."

Het motorvirus is Dik met de paplepel erin gegoten. Zijn ouders gaan elk jaar naar de TT en de jonge Marco wordt in 1977 voor het eerst meegenomen. Op zijn oranje Donald Duck-stoeltje zit hij aan het hek bij de finishtribune, de huidige Geert Timmertribune.

"Van die overwinning van Hartog weet ik niets meer, maar het oranje stoeltje kan ik me nog wel goed herinneren", lacht de Assenaar. "Mijn ouders zetten mij daarop en ik kwam er alleen af als ik iets wilde drinken. Voor de rest keek ik alleen maar naar de motoren die voorbij kwamen."

Niet naar school

Dik groeit op in Smilde. Wanneer de week voor de laatste zaterdag van juni aanbreekt, ontbreekt hij in de schoolbanken. Vrij krijgen voor de TT, dat is onmogelijk. Maar zijn vader neemt hem gewoon mee naar de trainingen. "De leraar had dat echt wel in de gaten, maar toen ging dat allemaal nog iets makkelijker."

In de jaren erna is hij bij alle successen die de Nederlanders behalen. Op de fiets gaat de familie naar de baan toe, een goed gevulde koelbox met broodjes, bier en wat fris achterop. Een van zijn mooiste herinneringen is de TT van 1987.

Oranje succes

"Dat was het jaar van Egbert Streuer en Bernhard Schnieders. De regen kwam met bakken uit de lucht. Helemaal aan het eind van de middag werden de zijspannen verreden. Streuer won. Wat een feest. Geweldig!"

Maar ook de overwinning van Hans Spaan in de 125cc in 1989 staat hem nog helder voor de geest. "Na de overwinning klommen we allemaal over het hek heen. Spaan kreeg na de race een vlag uitgereikt, waarmee hij trots over het circuit reed. Die kregen wij uiteindelijk in handen gedrukt. Hij ligt hier nog ergens op zolder."

"Of de TT van 1994. Wilco Zeelenberg werd daar derde in de 250cc, terwijl hij de GP ervoor in Duitsland won. En heel verrassend finishte ook Loek Bodelier dat jaar op het podium in Assen. Dat zijn mooie herinneringen."

Wanneer de races voorbij zijn, gaat de familie terug op de fiets naar Smilde. Dik probeert wheelies te maken, alsof hij Randy Mamola is. "Dan reden we terug naar mijn oma, waar we ook altijd samenkwamen. En daarna met zijn allen naar de Polakkenbrug, om naar de uittocht van de TT-gangers te kijken."

(Tekst gaat verder onder de foto)

Afbeelding
Proost! Marco met z'n beste vrienden tijdens de TT (Rechten: Marco Dik)

Hardnekkig motorvirus

Het motorvirus is hardnekkig bij Dik. Als hij 18 wordt, haalt hij binnen enkele maanden zijn motorrijbewijs. Vervolgens is het met vrienden op de motor naar de TT. Tijdens de trainingen zijn zij al om zeven uur 's ochtends op het circuit. Wie als laatste parkeert, moet als eerste koffie halen.

"Tegenwoordig ga ik elk jaar heen met mijn vader en broertje. Ik neem er elk jaar een week voor vrij. Dan zorg ik dat het huis netjes is en het gras gemaaid, zodat ik daar geen omkijken naar heb. Vanaf woensdag begint dan het TT-feest in de stad."

Britse gasten

De laatste jaren gaat er ook een groep Britten van Isle of Man mee. "Die heb ik ontmoet tijdens een bezoek aan de Isle of Man TT. Daar ga ik sinds vijf jaar naartoe. Wij hebben ze ontmoet langs de baan. Sinds die tijd overnachten we bij hen en zij tijdens de TT bij ons. Je bouwt tijdens zo'n weekend zoveel op."

"In al die jaren heb ik één keer de TT gemist. Dat was in 2009. Als militair werkte ik destijds in het buitenland en vrij vragen was niet mogelijk. Het was de TT dat Rossi zijn honderdste race in zijn carrière won. Mijn broertje heeft later een gele pruik naar mij opgestuurd."

De laatste zondag van juni, tijdens de negentigste editie van de TT, is Dik er in ieder geval weer bij. Voor zijn nummer 42. Als het aan hem ligt komen er nog vele edities bij. "Ik ben verslaafd aan motorsport. Ik hoop de negentig edities van de TT te halen."

Door: Frank Andringa

Contact
opnemen